banner18
18 Ağustos 2018 Cumartesi

Osmanlı yadigarı Kayseri Çarşısı'nda yangın

En Uzak ta olsa “Ben Giderim!

28 Kasım 2017, 08:56
En Uzak ta olsa “Ben Giderim!
HACI İBRAHİM MUTLU


Bir gün “Uzakta, çok uzakta bir yerlere gidilecek, kim gider? ” denildi.
Herkes yanındakini işaret ederken  etrafıma bakınmadan “ben giderim!.” deyiverdim. Birkaç gün sonra kendimi Sudan üzerinden çölleri aşarak Eritre sınırında mülteci kampında bir yetim okulunda buldum. Böyle başladı  uzakları yakın eden iyilik yolculuğum.
Aslında bu gittiğim yerlerde insan bütün bildiklerini ve ezberlerini unutuyor. “Alt üst olmak” deyimi tam yerini buluyor. Eritre sınırında çocukların eğitim gördükleri ama hiçbir tarafı ile okula benzemeyen bir yere giriyoruz. Yerde oturan öğrenciler toprağı sıraya dönüştürmüşler, yerel bir ot kullanarak boyalar yapmışlar, tahta parçalarına yazıyorlar. Öğretmenler kendi içlerinde bilgisi en iyi sayılan kişilerden seçiliyor. Öğretmenler için sınıfın ortasında üçayaklı, dördüncü ayağı taşlar üst üste dizilerek yapılmış bir sandalye(!) bulunuyor. Ortada, pişmiş topraktan imal edilen “Künk” dediğimiz su kabına yağmur suları doluyorsa içiliyor. Yalınayak olan öğrencilerin üzerinde doğru dürüst bir elbise de göremiyoruz. Anlatılması zor ama biz buna “hem büyük bir yokluk hem büyük bir azim” diyoruz.  Gördük ki işimiz çok, vaktimiz az, yükümüz ağır.
Bir taraftan düşünüyorsunuz; “Allah için ne iyilik yaptım ki benim buralara gelmemi ve bu durumları görmemi nasip etti bana”   Bu düşünce bir yandan “neler yapabilirim, neler yapmalıyım, mutlaka bir şeyler yapmalıyım” telaşı ile farklı bir sorumluluk yükleniyor omuzlarınıza…
İnsan hangi ülkeye giderse gitsin, kendi uğraştığı alan ile ilgili yeni şeyler de  görüyor, yeni kazanımlar elde ediyor. Deniz Feneri İyilik Projeleri için Kenya ve Habeşistan gezilerimizde çok zor şartlar altında yaşayan Müslümanların evleri ve ibadethanelerini nasıl derme çatma çalı-çırpıdan yaptıklarını gördük.
Bu arada bir şey beni çok etkiledi; bu çalı-çırpı mescidlerde eğitim gören öğrencilerin ellerindeki tahta defterler.  Bizim kendi imkânlarımızı düşününce gözlerimiz yaşardı…
Şimdi oralar için hayırseverlerin desteğiyle okullar ve mescidler yapıyoruz, su kuyuları açıyoruz. 
Daha neler yapabilirim sorusunun cevaplarından biri de “İyilik Yolunda Uzaklar Yakın” isimli kitabımızın gelirinin bir yetim okulu yapımına bağışlanmasıydı. İnşallah bir tuğla yerine geçer.

Bu içeriğe yorum yapan ilk siz olun!

  • Ad Soyad:

  • Yorum:

  •  

    @name x

  • UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.
    HAVA DURUMU
    Görüntülemek istediğiniz ili seçiniz:
    Başkanlık Sistemi Getirilsin mi ?

    NAMAZ VAKİTLERİ
    Görüntülemek istediğiniz ili seçiniz:
    EN ÇOK YORUMLANANLAR
    BUGÜN
    BU HAFTA
    BU AY
    ARŞİV